Ο επανασχεδιασμός του ανθρώπου από φυτοφάγο σε παμφάγο ως κύρια αιτία δεινών της ανθρωπότητας

Ήθελα να ξεκινήσω απευθείας με την παράγραφο «ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑ ΟΛΩΝ ΤΩΝ ΠΑΡΑΠΑΝΩ: ΠΕΙΝΑ, ΠΑΓΚΟΣΜΙΕΣ ΚΡΙΣΕΙΣ, ΠΟΛΕΜΟΙ» αλλά κάτι τέτοιο θα ήταν εντελώς αστήρικτο αν δεν προηγούνταν όλα όσα ακολουθούν αμέσως παρακάτω και τα οποία υποστηρίζουν την υπόθεση ότι ο άνθρωπος έχει πέσει στην πλάνη ότι είναι παμφάγο ζώο και πρέπει έτσι να καταναλώνει και ζωικά προϊόντα.

ΜΕΤΑΒΟΛΙΣΜΟΣ ΖΩΙΚΗΣ ΠΡΟΤΕΪΝΗΣ: ΚΕΡΔΙΣΜΕΝΕΣ ΟΙ ΜΑΧΕΣ, ΧΑΜΕΝΟΣ Ο ΠΟΛΕΜΟΣ.
Με χαρά ακούω γνωστούς και φίλους να λένε ειδικά κατά τις περιόδους νηστείας «…με την ευκαιρία κάνουμε και αποτοξίνωση…»

Αποτοξίνωση λοιπόν. Είναι ευχάριστο να αναγνωρίζουμε το γεγονός ότι τρώγοντας κρέας τροφοδοτούμε τον οργανισμό μας με τοξίνες. Είναι πραγματικά έτσι, ακριβώς έτσι.

Ωστόσο δεν χρειάζονται ανησυχίες. Υπάρχουν καλά νέα ακόμα και για την περίοδο μετά τη λήξη της νηστείας.

Τα καλά νέα λοιπόν είναι ότι ο οργανισμός μας διαθέτει τρόπο να εξουδετερώνει και μάλιστα άμεσα αυτές τις τοξίνες που απελευθερώνουν στο αίμα οι ζωικές πρωτεΐνες διότι εάν παραμένανε στο αίμα θα παθαίναμε (και ίσως να πεθαίναμε από… ) δηλητηρίαση.

Τα άσχημα νέα: Υπάρχει μόνος ένας τρόπος για να συμβεί αυτή η εξουδετέρωση:  Με χρήση φωσφόρου. Υπάρχει μόνο σε ένα σημείο και αποδεσμεύεται από εκεί προκειμένου να επιτελέσει το θείο αυτό έργο:

Κόκκαλα.

 Τα κόκκαλα αποτελούνται από ένα στρώμα φωσφορικού ασβεστίου. Έτσι λοιπόν αποδεσμεύεται φωσφορικό ασβέστιο από τα κόκκαλα και ο μεν φώσφορος χρησιμοποιείται για εξουδετέρωση των τοξινών αυτών ενώ 

το ασβέστιο που έχει διαχωριστεί αποβάλλεται μέσω των ούρων αφού κάνει πρώτα μια στάση στα νεφρά!

 Στο σχήμα περιγράφεται παραστατικά αυτός ο κύκλος.
 Σε αυτό το συμπέρασμα τουλάχιστον, που αφορά μάλιστα καθολικά τις ζωικές πρωτεΐνες είτε προέρχονται από το ίδιο το κρέας είτε από παράγωγά του, καταλήγουν, πλησιάζουν ή τουλάχιστον υποψιάζονται πολλές δημοσιευμένες μελέτες που πραγματοποιήθηκαν απο μεγάλα δημόσια ιδρύματα αλλά και απο μεμονωμένους ερευνητές.

Παραθέτω μερικές μόνο μελέτες και με μια αναζήτηση μπορεί κανείς να βρει και άλλες.




United States Department of Agriculture,  Boning up on osteoporosis 
http://www.ars.usda.gov/is/AR/archive/mar03/osteo0303.htm 
Organic Authority  http://www.organicauthority.com/health/high-meat-intake-is-linked-to-osteoporosis-and-what-you-can-do-to-avoid-it.html 

New York Times,  Science of the Skeleton
http://www.nytimes.com/2009/11/24/health/24brod.html?_r=0  

Journal Of Nutrition, Dietary animal and plant protein and human bone health: a whole foods approach
http://jn.nutrition.org/content/133/3/862S.full

Osteoporosis - related to animal protein 
http://mrinalkantipal.blogspot.com/2012/09/osteoporosis-related-to-animal-protein.html, 

Το αποτέλεσμα από τη διάλυση των οστών; Πέτρες στα νεφρά, οστεοπόρωση,  οστεοπενία, και άλλες παθήσεις. Να γιατί ο δυτικός κόσμος υποφέρει από όλα αυτά την ίδια στιγμή που επιπρόσθετα  καταναλώνει τεράστιες ποσότητες γάλακτος και γαλακτοκομικών προϊόντων αλλά και βοηθητικών σκευασμάτων ασβεστίου.

Αυτό ήταν μια εισαγωγή στην ανάλυση που ακολουθεί για μια κακιά συνήθεια που έχουμε από τα παλιά: να τρώμε σάρκες ενώ είμαστε φυτοφάγα ζώα.

Η ΦΥΣΙΟΛΟΓΙΑ ΚΑΙ Η ΑΝΑΤΟΜΙΑ ΤΟΥ ΑΝΘΡΩΠΟΥ ΠΑΡΑΠΕΜΠΕΙ ΣΕ ΦΥΤΟΦΑΓΟ ΖΩΟ 
«…καθρέφτη, καθρεφτάκι μου, πες μου, τελικά τι είμαι;». Ακολουθεί ένα πάρα πολύ απλό πείραμα που μπορεί να το κάνει ο καθένας.

Ας πάρουμε ένα σουβλάκι στο χέρι.  Ασφαλώς και θα πρέπει να είναι αρκούντως ψημένο διότι ως μη-σαρκοφάγο ζώο δεν θα τολμήσουμε καν να το αγγίξουμε αν είναι ωμό. Ας μεταβούμε μπροστά σε έναν καθρέφτη και ας ξεκινήσουμε να το τρώμε. Θα παρατηρήσουμε ότι η κάτω σιαγόνα κινείται από δεξιά προς τα αριστερά και από αριστερά προς τα δεξιά. Είναι κίνηση άλεσης. Είναι η κίνηση που κάνουν όλα τα φυτοφάγα ζώα και μόνο αυτά, προκειμένου να αλέσουν όσο καλύτερα γίνεται την τροφή τους σε αντίθεση με τα σαρκοφάγα που ανοιγοκλείνουν τη σιαγόνα σε μια αυστηρά κάθετη κίνηση.

Η εικόνα που βλέπουμε λοιπόν στον καθρέφτη είναι ένα φυτοφάγο ζώο που τρώει κρέας! Αυτό στη φύση δεν έχει συμβεί ούτε μια φορά στα εκατοντάδες εκατομμύρια χρόνια που υπάρχουν φυτοφάγα ζώα  εκτός φυσικά από τον άνθρωπο και τις αγελάδες τις οποίες ο ίδιος ταΐζει με άλλες αλεσμένες αγελάδες (ας θυμηθούμε το σκάνδαλο με την ασθένεια Creutzfeldt-Jacob των βοοειδών, γνωστό και ως «τρελές αγελάδες»)

Ξέχασα να υπενθυμίσω ότι κατά το πείραμα θα πρέπει να το καταβροχθίζουμε το κρέας σε μεγάλα κομμάτια και να μην το μασάμε μέχρι σχεδόν να πολτοποιηθεί. Έτσι τρώνε τα σαρκοφάγα ζώα. Ας δούμε για παράδειγμα έναν σκύλο πώς τρώει. Δεν το κάνει από λαιμαργία όταν καταπίνει σχεδόν αμάσητο το κρέας.

Το μήκος των εντέρων του ανθρώπου έχει αναλογία σε σχέση με το μέσο μήκος του ίδιου του ανθρώπου την αναλογία που υπάρχει και στα φυτοφάγα ζώα (1:7 με 1:10). Αυτό συμβαίνει επειδή οι φυτικές τροφές έχουν μια δυσκολία στην απορρόφηση των στοιχείων που περιέχουν και έτσι χρειάζεται αυτή η μεγάλη διαδρομή στα έντερα.

Αντίθετα, στα σαρκοφάγα η αναλογία είναι μικρότερη (1:3 εως 1:5) ώστε να μην μένουν οι σάρκες πολύ χρόνο μέσα στα έντερα και σαπίζουν εκεί. Τρώγοντας κρέας λοιπόν καθώς αυτό μένει για αρκετό διάστημα μέσα στα έντερα προλαβαίνουν να απορροφηθούν ό,τι λογής βλαβερές ουσίες αυτό απελευθερώνει κατά το διάβα του μέχρι …την έξοδο.

Η οδοντοστοιχία του ανθρώπου είναι όμοια με αυτή ενός φυτοφάγου ζώου.  Κάποια από τα δόντια είναι μεν κοφτερά  όχι όμως αιχμηρά όπως είναι σχεδόν όλα τα δόντια των σαρκοφάγων.

Τα κοφτερά δόντια, οι κοπτήρες (incisors)  είναι τα μπροστινά  που χρησιμεύουν για τον κοπή τυχόν σκληρής τροφής (π.χ. μήλο) και μεταφορά της στα πίσω δόντια που είναι επίπεδα προκειμένου να ακολουθήσει η άλεση. Στα σαρκοφάγα σχεδόν όλα τα δόντια, ακόμα και αυτά που χαρακτηρίζονται ως τραπεζίτες (molars) είναι αιχμηρά.


Βέβαια το κορυφαίο επιχείρημα της προπαγάνδας είναι ότι διαθέτουμε τους περίφημους κυνόδοντες (canines) ακριβώς επειδή πρέπει να τρώμε κρέας. Τι σου κάνουν τα βαφτίσια, ε;  Οι κυνόδοντες δεν απαντώνται μόνο στα σαρκοφάγα ζώα αλλά και στα φυτοφάγα (άλογα, χιμπατζήδες , ιπποπόταμοι κ.ά.)  Οι κυνόδοντες λοιπόν δε σημαίνουν απολύτως τίποτα προκειμένου ένα ζώο να χαρακτηριστεί φυτοφάγο ή παμφάγο.

Χιμπατζής με ...κυνόδοντες	οδοντοστοιχία σκύλου
οδοντοστοιχία αλόγου (φαίνονται οι κυνόδοντες)	οδοντοστοιχία λεονταριού

Αυτά ήταν μερικά μόνο από τα κοινά σημεία που έχουμε με τα ζώα που είναι φυτοφάγα και τις τεράστιες διαφορές που μας χωρίζουν από τα σαρκοφάγα. Με μια αναζήτηση μπορεί να βρει κάποιος πολλά περισσότερα και πιο εξειδικευμένα όπως π.χ. την διάρκεια σε ώρες ύπνου που και αυτή είναι διάρκεια ωρών φυτοφάγου και όχι σαρκοφάγου ζώου (τα οποία κοιμούνται πάρα πολλές ώρες όταν είναι στο φυσικό τους περιβάλλον).

Ξέρω, θα πει κάποιος ότι καλύτερα για όλα αυτά να ρωτήσουμε την ιατρική. Θα πρότεινα να το κάνουμε. Πριν το κάνουμε όμως ας περιμένουμε πρώτα μέχρι τη στιγμή που πέντε, όχι παραπάνω, πέντε μόνο γιατροί καταφέρουν και συμφωνήσουν μεταξύ τους για το ποιό σιρόπι είναι αποτελεσματικότερο να δοθεί για έναν απλό βήχα. Μέχρι τότε ας αφήσουμε να μας πει η ίδια η φύση και η κοινή λογική με βάση πάρα πολύ απλές παρατηρήσεις το τι στο καλό τελικά είμαστε.

Ο ΑΝΘΡΩΠΟΣ ΔΕΝ ΔΙΑΘΕΤΕΙ ΚΑΝΕΝΑ ΣΑΡΚΟΦΑΓΙΚΟ ΕΝΣΤΙΚΤΟ 
Ας τα πάρουμε τα πράματα από την αρχή. Εάν ανήκαμε στα παμφάγα ζώα (αλήθεια, ποιά είναι αυτά και σε τι αναλογία τρώνε ζωϊκές:φυτικές τροφές;  ), εάν δηλαδή ήμασταν εν μέρει και σαρκοφάγοι τότε αυτό θα σήμαινε ότι θα φέραμε έστω κάποια σαρκοφαγικά ένστικτα. Γνωρίζουμε ήδη τον τρόπο που αντιδρά ένα σαρκοφάγο όταν βρεθεί δίπλα του ένα ζώο και μάλιστα αδύναμο; Ορμάει να το φάει ή έστω ορμάει με επιθετική διάθεση.

Την πάσα αλήθεια την γνωρίζει και θα μας την πει ένα δίχρονο παιδάκι που ακόμα η συμπεριφορά του διακατέχεται από τα αρχέγονα ένστικτά της ανθρώπινης φύσης αφαλατωμένα από τον «πολιτισμό» του μοντέρνου ανθρώπου.  Άλλωστε από ένα παιδί μαθαίνει κανείς πάντα την αλήθεια.

Ας βάλουμε λοιπόν ένα δίχρονο παιδάκι στο κρεβάτι του αφού το έχουμε αφήσει να το «τσιμπήσει» λίγο η πείνα. Ας τοποθετήσουμε κατόπιν μέσα στο κρεβάτι ένα κλωσοπουλάκι  και ένα μήλο. Σε πόσες από τις επαναλήψεις του πειράματος πιστεύει κάποιος ότι το παιδάκι θα παίξει με το μήλο και θα ορμήσει στο κλωσοπουλάκι με σκοπό να το φάει;

Κάτι ακόμα.  Όταν επισκεφθούμε ένα χωριό, ας φροντίσουμε να είμαστε αρκετά πεινασμένοι και ας ζητήσουμε να μας οδηγήσουν σε ένα κοτέτσι. Εκεί, έχουμε κάθε ευκαιρία να αποδείξουμε ότι «το ‘χουμε» το σαρκοφαγικό τελικά. Με το που δούμε λοιπόν μια κότα, ας κινηθούμε, έστω αρχικά με το ζόρι,  γοργά προς το μέρος της όπως θα έκανε ένα σαρκοφάγο ζώο, ας την αρπάξουμε, ας τη δαγκώσουμε με μανία στο λαιμό και ας ξεκινήσουμε να την τρώμε. 

Για ποιό λόγο δεν θα γίνει ποτέ τίποτα από αυτά;  Επειδή ο άνθρωπος από τη φύση του δεν έχει μέσα του ούτε ένα σαρκοφαγικό ένστικτο. Έτσι λοιπόν η φύση δεν του έχει δώσει απολύτως κανέναν μηχανισμό να ορμά αλλά και ούτε να ξέρει τι να κάνει αν ορμήσει σε ένα ζώο έστω και πολύ πιο αδύναμο από αυτόν.

Τα δε φυτοφαγικά ένστικτα είναι τόσο ισχυρά αλλά και, ταυτόχρονα,  τόσο ισχυρά καταπιεσμένα ώστε στην αναζήτηση «καλού» κρέατος λέμε τη φράση «αυτά είναι ελευθέρας βοσκής, τρώνε στα καθαρότερα λιβάδια».  Βασικό κριτήριό μας δηλαδή είναι η ποιότητα προϊόντων γής που αυτά καταναλώνουν. Δεν είναι λοιπόν ανόητο να ψάχνουμε εναγωνίως κάποιον ζωντανό οργανισμό που να φιλτράρει για εμάς προϊόντα γης προκειμένου να τα λάβουμε μέσω αυτού; Και οι δικαιολογίες προς τον εαυτό μας δεν έχουν τέλος.

Η ΑΥΞΗΣΗ ΣΤΗΝ ΚΑΤΑΝΑΛΩΣΗ ΓΑΛΑΚΤΟΚΟΜΙΚΩΝ ΕΦΕΡΕ …ΑΥΞΗΣΗ ΣΕ ΟΣΤΕΪΚΕΣ ΠΑΘΗΣΕΙΣ !!!!
Ανεξάρτητα από το αν συμφωνεί κανείς ή όχι σε αυτά που αναφέρθηκαν για το κρέας εκεί που σχεδόν όλοι συμφωνούν είναι ότι θα πρέπει παρόλα αυτά να πίνουμε γάλα γιατί κάνει καλό στα κόκκαλα. Πάμε:

Ποτέ στην ιστορία του ο άνθρωπος δεν κατανάλωνε τέτοιες ποσότητες γάλακτος και γαλακτοκομικών προϊόντων όσο στις τελευταίες δεκαετίες.   Σε αυτό συνέβαλε και η τεχνολογία συντήρησης (ψυγεία) που έχει μπει στα σπίτια μας. Παρόλα αυτά ας παραμερίσουμε για μια στιγμή το τι μας συμβουλεύουν και ας κοιτάξουμε γύρω μας. Τι βλέπουμε; Ραγδαία αύξηση σε παθήσεις των οστών. Η οστεοπόρωση και η οστεοπενία εν γένει είναι μάστιγες της εποχής. Θυμάμαι όταν άκουγα ιστορίες για τους «παλιούς» να επαναλαμβάνεται συχνά η φράση «είχε βαρύ κόκκαλο, ψηλός, λεβέντης μέχρι τα βαθειά γεράματα» κάτι που δείχνει λοιπόν ύπαρξη γερού και υγιούς σκελετού. Αυτό δεν ακούγεται πλέον. Η εικόνα που βλέπουμε είναι μπαστουνάκι και καμπούρα. 

Γιατί συμβαίνει αυτό ενώ θα έπρεπε να συμβαίνει το ακριβώς αντίθετο; Η απάντηση είναι εύκολη: Όσο και να ψάξει κάποιος δεν θα βρει στη φύση ούτε ένα – μα ΟΥΤΕ ΕΝΑ – ούτε ένα ζώο είτε σαρκοφάγο είτε φυτοφάγο που συνεχίζει να αναζητά και να πίνει γάλα μετά τον απογαλακτισμό του. Η φύση ξέρει ή μάλλον…  η Φύση ξέρει. Εάν πραγματικά υφίστατο αυτή η ανάγκη θα φρόντιζε για κάτι τέτοιο η ίδια η φύση να υπάρχει πάντα διαθέσιμο γάλα ακριβώς από εκεί που παρέχεται το γάλα στην νεογνική/βρεφική περίοδο . 

Μετά τον απογαλακτισμό λοιπόν ο άνθρωπος όπως και όλα τα άλλα ζώα σε αυτόν τον πλανήτη δεν χρειάζεται ούτε μια σταγόνα γάλα για να αναπτυχθεί.  Εδώ τίθεται ένα θέμα βέβαια. Δυστυχώς, πολλές φορές το μητρικό γάλα δεν αρκεί για όλη την περίοδο κατά την οποία είναι πραγματικά αναγκαίο οπότε σ’ αυτή την περίπτωση αναγκαστικά πρέπει να ληφθεί το γάλα από εξωτερικές πηγές. Μάλιστα το έχουμε τόσο βαθειά κατανοήσει ότι το γάλα είναι παντελώς άχρηστο μετά τον απογαλακτισμό ώστε θα μας προκαλούσε φοβερή αηδία εάν μας προσέφεραν έστω λίγο μητρικό γάλα, π.χ. το περίσσευμα από τον συλλέκτη που δεν το ήπιε το μωρό. 

Φαίνεται λοιπόν, η κατανάλωση γαλακτοκομικών (πάντα μετά την παρέλευση του απογαλακτισμού) όχι μόνο είναι απλώς μάταια αλλά και βλαβερή διότι εκτός των άλλων περιέχει και ζωικές πρωτεΐνες οι οποίες πρέπει να εξουδετερωθούν άμεσα με τη διαδικασία που περιγράφηκε στην αρχή.   Η δε αγελάδα έχει μετατραπεί την σήμερον εποχή σε μικρό εργοστάσιο παραγωγής γάλακτος. Φαντάζομαι ότι δεν χαϊδεύει κάποιος στοργικά πριν τοποθετήσει στους μαστούς της τα μηχανήματα αποστράγγισης!  

Από την άλλη πλευρά, το γάλα που καταλήγει στο ποτήρι μας είναι – σε συντριπτικό ποσοστό προέλευσης-προϊόν εντελώς λανθασμένης διατροφής της αγελάδας. Ποιος είπε ότι οι αγελάδες τρώνε από τη φύση τους καλαμπόκι; Ποιος είπε ότι τρώνε άχυρο;  Εγώ ξέρω ότι οι αγελάδες τρώνε φρέσκο χορτάρι. Οι αγελάδες της γαλακτοβιομηχανίας δεν έχουν δει ποτέ πώς είναι το χορτάρι. Φαντάζομαι ότι θα υπάρχουν πολύ λίγες φάρμες που αφήνουν τις αγελάδες τους να βόσκουν στα λιβάδια και τις αρμέγουν όποτε αυτές παράγουν από μόνες τους γάλα χωρίς ορμόνες που οδηγούν σε υπερπαραγωγή και χωρίς μάλιστα τα μηχανήματα αποστράγγισης που προκαλούν μαστίτιδες οι οποίες για να αντιμετωπιστούν απαιτούν την χορήγηση αντιβιοτικών στο ζώο (http://en.wikipedia.org/wiki/Dairy_cattle )

Είναι τέτοια μάλιστα η θρησκευτική λατρεία του ανθρώπου προς το γάλα και δη το αγελαδινό που ακόμα και άνθρωποι με ευαισθησία στη λακτόζη κάνουν τα πάντα για να βρούνε στο εμπόριο γάλα χωρίς λακτόζη. 


 Ο ΑΝΘΡΩΠΟΣ ΕΠΑΝΑΣΧΕΔΙΑΣΤΗΚΕ ΔΥΟ ΦΟΡΕΣ ΣΤΗΝ ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΟΥ
Ο άνθρωπος λοιπόν κατασκευάστηκε αρχικά ώστε να είναι αμιγώς χορτοφάγος. Η εξαιρετική του νοημοσύνη ωστόσο δεν του στάθηκε πάντα ως ο καλύτερος φίλος (και ούτε του στέκεται). Η νοημοσύνη λοιπόν οδήγησε στην περιέργεια, η περιέργεια οδήγησε σε πράξεις κρεατοφαγίας από όπου διαπιστώθηκε η γευστικότητα(κανένας δεν αμφιβάλει για αυτό) και από εκεί οδηγηθήκαμε στην συνήθεια και στην παράδοση.

 Η δεύτερη φορά που ο άνθρωπος επανασχεδιάστηκε δεν ήταν από τον ίδιο αλλά από την βιομηχανία τροφίμων μόλις λίγες δεκαετίες πριν η οποία μέσω των μετρημένων στα δάχτυλα εταιριών που ελέγχουν την παγκόσμια διατροφή, πλημμύρισε τον πλανήτη με προϊόντα ζωικής προέλευσης και εξαπέλυσε τεράστια προπαγάνδα για το πόσο χρήσιμα είναι όλα αυτά. Ως ένας λοιπόν από τους λόγους που καταναλώνουμε όλα αυτά προστέθηκε και η ευκολία ώστε συγκεντρωτικά οι τέσσερις λόγοι για τους οποίους καταναλώνουμε σήμερα ζωικά προϊόντα να είναι:  Συνήθεια, παράδοση, γεύση και ευκολία.

ΔΙΑΧΡΟΝΙΚΟ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑ ΟΛΩΝ ΑΥΤΩΝ: ΠΕΙΝΑ, ΠΑΓΚΟΣΜΙΕΣ ΚΡΙΣΕΙΣ, ΠΟΛΕΜΟΙ
Διαπιστώνοντας όλα αυτά καταλαβαίνει κάποιος τι δεινά έχει προκαλέσει ως τώρα στην ανθρωπότητα αυτή η στροφή του ανθρώπου προς κάτι που δεν είναι. Ένα τεράστιο ποσοστό της καλλιεργήσιμης έκτασης στη Γή αφιερωνόταν πάντα σε παραγωγές που προορίζονταν για τροφή ζώων. Σήμερα αυτό το ποσοστό ανέρχεται σε πάνω από το μισό της καλλιεργήσιμης Γής (
Fact Sheets -> Land Use http://www.vegsoc.org/page.aspx?pid=628  αλλά και Food andAgriculture Organization of the United Nations -> Food Stapleshttp://www.fao.org/docrep/004/y3557e/y3557e08.htm ).

 Ας αναλογιστούμε πόσο λιγότερη πείνα θα υπήρχε στον πλανήτη εάν αυτές οι εκτάσεις καλλιεργούνταν με παραγωγές που θα κατέληγαν στο πιάτο μας ως προϊόντα Γής και πόσοι πόλεμοι προκλήθηκαν από φόβο επερχόμενης έτσι πείνας.

 Εξ’ αιτίας της πλάνης για ανάγκη κατανάλωσης ζωικών προϊόντω  επιβαρύνονται δραματικά ολόκληρες οικονομίες κρατών αφού αναγκάζονται να πραγματοποιούν εισαγωγές από αυτά θεωρώντας ότι η εγχώρια παραγωγή δεν αρκεί. Συγκεκριμένα, μόνο για το έτος 2009 η Ελλάδα χρειάστηκε να δαπανήσει 6,5 δισεκατομμύρια ευρώ για να πραγματοποιήσει τέτοιες εισαγωγές (Υπουργείο Αγροτική Ανάπτυξης  http://wwww.minagric.gr/greek/data/18853.pdf , σελίδα 2)

 Επιπλέον, ολόκληρες εκστρατείες προπαγάνδας και τρομοκρατίας  στηρίζονται στη φράση «δεν θα έχουμε γάλα στα ράφια των σούπερ μάρκετ». Είναι χαρακτηριστικό ότι στην επιχειρηματολογία για την ανάγκη παραμονής της Ελλάδας στο ευρώ ένα από τα κορυφαία επιχειρήματα της λυσσαλέας προπαγάνδας είναι ακριβώς αυτή η φράση η οποία φυσικά και βρίσκει ανταπόκριση στον κόσμο.

ΑΣΦΑΛΩΣ ΚΑΙ ΕΙΜΑΣΤΕ ΕΛΕΥΘΕΡΟΙ ΝΑ ΑΠΟΡΡΙΨΟΥΜΕ ΟΛΑ ΑΥΤΑ
Είναι τόσο βαθειά δεμένη μέσα μας η αρχή ότι θα πρέπει οπωσδήποτε να καταναλώνουμε κρέας και όλα τα παράγωγά του προκειμένου να επιβιώσουμε ώστε θεωρώ πολύ εύλογο να απορρίψει κανείς όλα τα παραπάνω βρίσκοντας μερικές ακόμα δικαιολογίες ή και μελέτες ακόμα που επιβεβαιώνουν την αρχή αυτή.

 Ναι λοιπόν, ας τα απορρίψουμε όλα αυτά. Όλα αυτά στερούνται κάθε εγκυρότητας. Θα πρέπει τότε να έχουμε την εντιμότητα απέναντι στον εαυτό μας αλλά και διάθεση να απoδώσουμε έναν ελάχιστο φόρο τιμής στο ον που έδωσε τη ζωή του προκειμένου να καταλήξει στο πιάτο μας ώστε να αφιερώσουμε 3 λεπτά και 48 δευτερόλεπτα για να παρακολουθήσουμε το παρακάτω video:

  (απόσπασμα από βίντεο που προβλήθηκε σε ομιλία του Gary Yourofsky από την οποία έχουν ενσωματωθεί και κάποια κομμάτια στο παρόν άρθρο)

Αν εγώ παρακολούθησα αυτό το απόσπασμα; Παρακολούθησα γύρω στα 7 πρώτα δευτερόλεπτα. Κατόπιν έκανα μια συμφωνία με τον εαυτό μου οτι προκειμένου να μήν συνεχίσω την παρακολούθηση θα σταματήσω αυτή την κανιβαλιστική συνήθεια και το τηρώ μέχρι τώρα.

Πηγή: http://vmediagr.blogspot.gr/2013/04/blog-post_23.html

Φυτικά Βασισμένη Διατροφή και Υγιής Μακροζωία I

ΕΛΛΕΙΨΕΙΣ ΤΡΟΦΙΜΩΝ, ΚΑΡΔΙΑΓΓΕΙΑΚΑ ΝΟΣΗΜΑΤΑ ΚΑΙ ΘΝΗΣΙΜΟΤΗΤΑ ΚΑΘΕ ΑΙΤΙΟΛΟΓΙΑΣ ΣΤΟΥΣ ΠΑΓΚΟΣΜΙΟΥΣ ΠΟΛΕΜΟΥΣ

Οι Strom και Jensen παρατήρησαν ότι στη Νορβηγία μεταξύ 1938 και 1948 υπήρχε ισχυρή σχέση μεταξύ της καρδιαγγειακής θνησιμότητας και των μεταβολών στην πρόσληψη λίπους με τη μορφή βουτύρου, γάλακτος, τυριού και αυγών, με τις μεταβολές στη θνησιμότητα να υστερούν των διατροφικών μεταβολών κατά ένα έτος περίπου (Σχήμα 1). Μπορεί να συναχθεί από τα στοιχεία του Υπουργείου Προμηθειών που παραθέτουν οι Strom και Jensen ότι η διανομή με δελτίο εισήχθη ως αποτέλεσμα της πτώσης της διαθεσιμότητας των ζωικών τροφών, και ως εκ τούτου εισήχθη αφού είχε ήδη μειωθεί η πρόσληψη ζωικών τροφών.1

Σχήμα 1.
Θνησιμότητα από ασθένειες του κυκλοφορικού συστήματος, σε συνάρτηση με την ηλικία· κατανάλωση λίπους με τη μορφή βουτύρου, γάλακτος, τυριού και αυγών, Νορβηγία 1938-1948

Η σχέση μεταξύ των μεταβολών στην πρόσληψη ζωικών πρωτεϊνών και στην καρδιαγγειακή θνησιμότητα στη Νορβηγία κατά τη διάρκεια του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου φαίνεται ξεκάθαρα και στον παρακάτω πίνακα της πρόσληψης μακροθρεπτικών συστατικών (Πίνακας 1), καθώς και στο γράφημα που απεικονίζει τα ποσοστά καρδιαγγειακής θνησιμότητας (Σχήμα 2).1,2

Πίνακας 1.
Πρόσληψη μακροθρεπτικών και μικροθρεπτικών συστατικών για άνδρες από 50 οικογένειες στο Όσλο, 1936-1945

Σχήμα 2.
Θνησιμότητα από νοσήματα του κυκλοφορικού, Νορβηγία 1927-1948

Το παρακάτω γράφημα δείχνει τη συσχέτιση μεταξύ της πρόσληψης ζωικής πρωτεΐνης και της θνησιμότητας από ασθένειες του κυκλοφορικού συστήματος.

Σχήμα 5.
Πρόσληψη ζωικής πρωτεΐνης και θνησιμότητα από ασθένειες του κυκλοφορικού από τις παρατεθείσες μελέτες

Οι Strom και Jensen παρείχαν επιπλέον στοιχεία που αποδεικνύουν ότι από πάνω από 15.000 εγχειρήσεις που πραγματοποιήθηκαν στη Νορβηγία, οι οποίες περιπλέκονταν από τον κίνδυνο θρόμβωσης, οι ίδιοι χειρουργοί διαπίστωσαν ότι η εμφάνιση αυτών των επιπλοκών μειώθηκε σημαντικά κατά τη διάρκεια της στέρησης τροφών πλούσιων σε ζωικά λίπη, ενώ στη συνέχεια αυξήθηκε ραγδαία μετά την επανέναρξη της πρόσληψης.3,4 Τα ευρήματα αυτά παρέχουν ισχυρά αποδεικτικά στοιχεία για την πραγματική βελτίωση της καρδιαγγειακής υγείας στη Νορβηγία κατά τη διάρκεια της στέρησης ζωικών τροφών. Στη Σουηδία, όπου η θνησιμότητα από λοιμώδη νοσήματα ουσιαστικά μειώθηκε κατά τη διάρκεια του πολέμου, υπήρξε πτώση ρεκόρ τόσο στη θνησιμότητα καρδιαγγειακές νόσους όσο και στη θνησιμότητα κάθε αιτιολογίας κατά τη διάρκεια των ετών του πολέμου, όταν μειώθηκε η πρόσληψη ζωικών τροφών (Σχήμα 6).2,5 Άλλοι ερευνητές παρατήρησαν επίσης μια εντυπωσιακή μείωση στην προχωρημένη αθηροσκλήρωση στη Φινλανδία και στη Δυτική Γερμανία κατά τη διάρκεια των περιόδων της στέρησης ζωικών τροφών, η οποία επέστρεψε κοντά στα προπολεμικά επίπεδα μετά την αύξηση της πρόσληψης.4,6

Σχήμα 6.
Ποσοστό ενέργειας από ζωικές τροφές και θνησιμότητα από αρτηριοσκλήρωση και κάθε αιτιολογία, Σουηδία 1940-1944

Αυτές οι παρατηρήσεις από τους Παγκόσμιους Πολέμους είναι απίθανο να είναι συμπτωματικές, δεδομένου ότι είναι σύμφωνες με τη σημαντική μείωση της χοληστερόλης ορού και της θνησιμότητας από καρδιαγγειακά νοσήματα και κάθε αιτιολογίας σε πρώην κομμουνιστικά κράτη της Ανατολικής Ευρώπης, που αρχίζει στις αρχές της δεκαετίας του 1990, όταν οι κομμουνιστικές επιδοτήσεις για κρέας και ζωικά λίπη καταργήθηκαν μετά τη διάλυση της Σοβιετικής Ένωσης (Σχήμα 7).7,8 Ομοίως, η σημαντική μείωση της χοληστερόλης ορού και της θνησιμότητας από καρδιαγγειακά νοσήματα και κάθε αιτιολογίας στην προ και πρώιμη περίοδο των στατίνων του δεύτερου μισού του αιώνα στις αναπτυγμένες χώρες σε όλη τη Δυτική Ευρώπη, τη Βόρεια Αμερική και την Αυστραλασία εξηγείται εν μέρει ως αποτέλεσμα των επιτυχών κυβερνητικών πολιτικών που έδωσαν έμφαση στις διατροφικές αλλαγές, ιδιαίτερα στη μειωμένη πρόσληψη κορεσμένου ζωικού λίπους. Ένα από τα καλύτερα παραδείγματα είναι η Φινλανδία που παρουσίασε την πιο ταχεία μείωση της στεφανιαίας θνησιμότητας στον κόσμο, η οποία κατά κύριο λόγο εξηγείται από τη σημαντική μείωση της χοληστερόλης ορού ως αποτέλεσμα της μεγάλης μείωσης του κορεσμένου ζωικού λίπους και της αύξησης της πρόσληψης φρούτων και λαχανικών (Σχήματα 8,9).9,10

Σχήμα 7.
Τάσεις στη θνησιμότητα από καρδιακή νόσο σε πρώην κομμουνιστικά και δυτικά έθνη σε άνδρες ηλικίας ≤ 64

Σχήμα 8.
Παρατηρούμενη και προβλεπόμενη μείωση της στεφανιαίας θνησιμότητας στους άνδρες στην Ανατολική Φινλανδία

Σχήμα 9.
Παρατηρούμενη και προβλεπόμενη μείωση της χοληστερόλης ορού με βάση τις διατροφικές αλλαγές σε Φινλανδούς άνδρες και γυναίκες χωρίς υπολιπιδαιμική αγωγή (1, PUFA· 2, διαιτητική χοληστερόλη· 3, SFA· 4, PUFA + διαιτητική χοληστερόλη + SFA· 5, PUFA + διαιτητική χοληστερόλη + SFA + trans λιπαρά οξέα· 6, παρατηρούμενη χοληστερόλη ορού)

Τυχαιοποιημένες ελεγχόμενες δοκιμές παρέχουν περαιτέρω στοιχεία για αιτιώδη συνάφεια. Μια μετα-ανάλυση 395 δοκιμών ελεγχόμενης διατροφής διαπίστωσε ότι η διαιτητική χοληστερόλη και η ισοθερμιδική αντικατάσταση των σύνθετων υδατανθράκων και ακόρεστων λιπαρών με κορεσμένα λιπαρά αυξάνει την LDL και τη συνολική χοληστερόλη.11 Επιπλέον, μια μετα-ανάλυση 108 τυχαιοποιημένων ελεγχόμενων δοκιμών διαφόρων ιατρικών και διαιτολογικών παρεμβάσεων τροποποίησης λιπιδίων διαπιστώθηκε ότι η μείωση της LDL χοληστερόλης μείωσε σημαντικά τον κίνδυνο στεφανιαίας νόσου και θνησιμότητας κάθε αιτιολογίας, ενώ η τροποποίηση της HDL ή των τριγλυκεριδίων δεν προσκόμισε κανένα σαφές όφελος μετά τον έλεγχο για την LDL χοληστερόλη.12

Dr. Caldwell Esselstyn και ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΤΗΣ ΑΙΤΙΑΣ ΤΗΣ ΣΤΕΦΑΝΙΑΙΑΣ ΝΟΣΟΥ (CAD)

Στη μελέτη του Dr. Esselstyn των ασθενών του με στεφανιαία νόσο, παρά το γεγονός ότι είχαν παρόμοιες μετρήσιμες ποσότητες της νόσου με τους άλλους 18 ασθενείς στη γραμμή βάσης, οι 6 μη συμμορφούμενοι ασθενείς είχαν 13 νέα καρδιακά επεισόδια εντός των πρώτων 12 χρόνων της μελέτης, παρά το γεγονός ότι λαμβάναν ακόμη συνήθη αγωγή. Από την άλλη πλευρά, οι 18 συμμορφούμενοι συμμετέχοντες δεν είχαν περαιτέρω καρδιακά επεισόδια, ενώ ήταν πλήρως συμμορφούμενοι, παρά το γεγονός ότι είχαν 48 επεισόδια κατά τη διάρκεια 8 ετών πριν από τη μελέτη, στα οποία λάμβαναν την καθιερωμένη αγωγή.13,14 Στη νεότερη δεκαετή μελέτη με πάνω από 200 ασθενείς, επαναλαμβανόμενα καρδιακά επεισόδια παρατηρήθηκαν μόνο στο 0,5% των συμμορφούμενων συμμετεχόντων, ποσοστό περίπου 40 φορές χαμηλότερο από άλλες διαιτητικές δοκιμές ή δοκιμές με στατίνες (Βίντεο 1).

Βίντεο 1. TEDxCambridge – O Caldwell Esselstyn για το πως να κάνουμε τις καρδιακές προσβολές παρελθόν

ΔΙΑΙΤΗΤΙΚΗ ΧΟΛΗΣΤΕΡΟΛΗ, ΚΑΡΔΙΑΓΓΕΙΑΚΑ ΝΟΣΗΜΑΤΑ ΚΑΙ ΘΝΗΣΙΜΟΤΗΤΑ ΚΑΘΕ ΑΙΤΙΟΛΟΓΙΑΣ

Εκατοντάδες πειράματα σε πολλά διαφορετικά παμφάγα είδη, από τα οποία πιο σημαντικά είναι τα μη ανθρώπινα πρωτεύοντα, έδειξαν ότι η διαιτητική χοληστερόλη έχει δυσμενείς επιπτώσεις στα λιπίδια του αίματος και προκαλεί αθηρωματικές βλάβες.15 Πειράματα σε μη ανθρώπινα πρωτεύοντα έδειξαν ότι η πρόσληψη ακόμη και μικρών ποσοτήτων διαιτητικής χοληστερόλης τόσο χαμηλών όσο 43μg/kcal, ισοδύναμη με αυτήν που βρίσκεται μόνο στο ήμισυ ενός μικρού αυγού σε μια ανθρώπινη διατροφή 2000 kcal, επάγει αθηρωματικές βλάβες. Επιπλέον, δεν υπήρχε καμία ένδειξη για όριο στη διαιτητική χοληστερόλη σε σχέση με μια δυσμενή επίδραση επί των αρτηριών (Σχήματα 10, 11).16 [Κλικ εδώ για περισσότερες πληροφορίες σχετικά με τη μελέτη 16]

Σχήμα 10.
Υποκλείδια αρτηρία από πιθήκο Rhesus που λαμβάνει συμπλήρωμα 43μg/kcal διαιτητικής χοληστερόλης. Η σουδανοφιλία (μαύρη περιοχή) είναι έντονη στην περιοχή σημαντικής πάχυνσης του έσω χιτώνα.

Σχήμα 11.
Μηριαία αρτηρία από πιθήκο Rhesus που λαμβάνει συμπλήρωμα 43μg/kcal διαιτητικής χοληστερόλης. Η ινώδης πάχυνση του έσω χιτώνα και η διατάραξη της εσωτερικής ελαστικής μεμβράνης διαφοροποιούν αυτή την αρτηρία από τα αιμοφόρα αγγεία ελέγχου των πιθήκων που λαμβάνουν συμπλήρωμα 0 διαιτητικής χοληστερόλης.

Αρκετές μεγάλες, μακρόπνοες προοπτικές μελέτες σε ανθρώπους διαπίστωσαν ότι η διαιτητική χοληστερόλη σχετίζεται με σημαντικά αυξημένο κίνδυνο θνησιμότητας κάθε αιτιολογίας και έχει αποδειχθεί επανειλημμένα σε μελέτες με διαβητικούς συμμετέχοντες ότι η πρόσληψη διαιτητικής χοληστερόλης και αυγών αυξάνει σημαντικά τον κίνδυνο καρδιαγγειακής νόσου και θνησιμότητας κάθε αιτιολογίας.17,18,19,20,21,22

ΠΡΩΤΕΙΝΙΚΟΣ ΠΕΡΙΟΡΙΣΜΟΣ ΚΑΙ ΥΓΙΗΣ ΜΑΚΡΟΖΩΙΑ

Στην πλειονότητα των μελετών σε αρουραίους, ιδιαίτερα εκείνων που δεν έχουν περιπλεχθεί από τη χορήγηση μεγάλων δόσεων καρκινογόνων, ο πρωτεϊνικός περιορισμός αύξησε σημαντικά τη μέγιστη διάρκεια ζωής. Για παράδειγμα, μια επανεξέταση κατέδειξε ότι στις 16 από τις 18 μελέτες ο πρωτεϊνικός περιορισμός αύξησε τη μέση μέγιστη διάρκεια ζωής κατά περίπου 20%, ανεξάρτητα από το θερμιδικό περιορισμό.23 Από την ίδια επανεξέταση, η αυξημένη πρόσληψη υδατανθράκων είτε έχει σχέση με καμία αλλαγή ή με αύξηση της μακροζωίας. Η σχέση μεταξύ πρωτεϊνικού περιορισμού και μακροζωίας έχει αποδοθεί κατά κύριο λόγο στον περιορισμό της μεθειονίνης, η οποία έχει αποδειχθεί ότι αυξάνει τόσο τη μέση όσο και τη μέγιστη διάρκεια ζωής στα τρωκτικά κατά μέσο όρο έως και 40%.23,24
Ο διαιτητικός περιορισμός της μεθειονίνης έχει επίσης δειχθεί ότι αναστέλλει και ακόμη και αναστρέφει την ανάπτυξη ανθρώπινων όγκων σε ζωικά μοντέλα και σε καλλιέργεια, αποδεικνύοντας ότι οι όγκοι είναι εξαρτώμενοι από την μεθειονίνη, αλλά είναι σχετικά καλά ανεκτός από τους φυσιολογικούς ιστούς.25 Μια επανεξέταση διαπίστωσε ότι το όφελος της αντικατάστασης της καζεΐνης με πρωτεΐνη σόγιας για την καταστολή του όγκου στο ζωικό μοντέλο εξηγείται εν μέρει από τη χαμηλότερη ποσότητα μεθειονίνης και εν μέρει από πολυάριθμες ευεργετικές φυτικές ενώσεις. Η ίδια επανεξέταση βρήκε ότι η καζεΐνη εξακολουθεί να είναι πολύ περισσότερο καρκινογόνος σε σύγκριση με την πρωτεΐνη σόγιας, ακόμη και όταν οι δίαιτες καζεΐνης και πρωτεΐνης σόγιας σχηματίστηκαν με ισοδύναμες ποσότητες του «περιοριστικού αμινοξέος» μεθειονίνη (Σχήμα 12).26

Σχήμα 12. Συνολικός αριθμός (Α) και συνολικό βάρος (Β) μαστικών όγκων σε αρουραίους, 25 εβδομάδες μετά την ένεση Ν-νιτροζομεθυλουρίας. Ομάδες Διατροφής:. Καζεΐνη, 20% καζεΐνη· SPI, 19% απομονωμένη πρωτεΐνη σόγιας· SPI + Met., 19% απομονωμένη πρωτεΐνη σόγιας σχεδιασμένη για να περιέχει ισοδύναμη ποσότητα μεθειονίνης με την ομάδα καζεΐνης

Σε σύγκριση με ολόκληρες φυτικές τροφές, τόσο το περιεχόμενο όσο και η βιοδιαθεσιμότητα της μεθειονίνης είναι σημαντικά υψηλότερα στις περισσότερες πλούσιες σε πρωτεΐνες ζωικές τροφές, με μικρή επικάλυψη.24 Συνεπώς, ο συνδυασμός πρωτεΐνης από ανεπεξέργαστες φυτικές τροφές έχει ως αποτέλεσμα μια ποιότητα επαρκή για να υποστηρίξει φυσιολογικό ιστό, αλλά όχι την ποιότητα που βρέθηκε σε ζωικές τροφές, η οποία προάγει τον καρκίνο και τον πρόωρο θάνατο. Αυτές οι μελέτες σε τρωκτικά είναι συνεπείς με έναν αριθμό προοπτικών μελετών σε ανθρώπους που διαπιστώθηκε ότι οι δίαιτες με υψηλότερη περιεκτικότητα σε πρωτεΐνη και συχνά λίπος, κυρίως ζωικής προέλευσης, σε βάρος της φυτικής πρωτεΐνης ή των υδατανθράκων συνδέονται με αυξημένο κίνδυνο θνησιμότητας κάθε αιτιολογίας.27,28,29,30
Ακόμη και υπό την παρουσία χαμηλότερων ποσοτήτων αφλατοξινών, η υψηλότερη σε σύγκριση με χαμηλότερη πρόσληψη καζεΐνης προωθεί την ανάπτυξη όγκου.31 Σε μελέτες σε μη ανθρώπινα πρωτεύοντα, σε σύγκριση με την καζεΐνη, η πρωτεΐνη σόγιας όχι μόνο οδηγεί σε γενετικές αλλαγές που συσχετίζονται με μειωμένο κίνδυνο καρκίνου, αλλά επίσης και σε βελτιώσεις στο σωματικό βάρος, στην ευαισθησία στην ινσουλίνη, στο προφίλ των λιπιδίων και ακόμη μειώνει τις αθηρωματικές πλάκες κατά μέσο όρο έως και 90% (Σχήμα 13).32,33,34,35

Σχήμα 13.
α, Το ποσοστό κάθε ομάδας πιθήκων Cynomolgus σε CAA πλάκες, που ορίζονται ως πάχος έσω χιτώνα μεγαλύτερο από το ήμισυ του μέσου πάχους. b, Μέσο μέγεθος βλάβης για τους πιθήκους με αθηρωματικές πλάκες. Soy (-), πρωτεΐνη σόγιας της οποίας τα περισσότερα φυτοοιστρογόνα έχουν εξαχθεί. Soy (+), πρωτεΐνη σόγιας με φυτοοιστρογόνα.

Μια σειρά από τυχαιοποιημένες ελεγχόμενες δοκιμές έχουν αποδείξει τις βλαβερές συνέπειες της ζωικής πρωτεΐνης σε ανθρώπινους καρκίνους. Για παράδειγμα, μια τυχαιοποιημένη, ελεγχόμενη με εικονικό φάρμακο δοκιμή διαπίστωσε ότι μεταξύ ανδρών που διέτρεχαν υψηλό κίνδυνο, εκείνοι που λάμβαναν συμπλήρωμα με πρωτεΐνη γάλακτος ήταν πάνω από έξι φορές πιθανότερο να αναπτύξουν καρκίνο του προστάτη σε σύγκριση με τους άνδρες που λάμβαναν συμπλήρωμα με πρωτεΐνη σόγιας.36  Επίσης, ένας αριθμός δοκιμών στενά ελεγχόμενης διατροφής με ανθρώπινους συμμετέχοντες έχουν αποδείξει ότι ο αιμικός σίδηρος από το πρωτεΐνικό τμήμα του κρέατος αυξάνει την παραγωγή των NOCs (Ν-νιτρωδο ενώσεις) στον πεπτικό σωλήνα σε συγκεντρώσεις παρόμοιες με εκείνες που βρίσκονται στον καπνό του τσιγάρου, από τις οποίες οι περισσότερες είναι καρκινικές.37,38 Επιπλέον, μια ελεγχόμενη δοκιμή σίτισης διαπίστωσε ότι οι NOCs που προκύπτουν από τον αιμικό σίδηρο στο κρέας σχηματίζουν ενώσεις προσθήκης DNA στον ανθρώπινο πεπτικό σωλήνα, και οι ενώσεις προσθήκης DNA είναι ένας καθιερωμένος δείκτης καρκίνου.39 Αυτά τα ευρήματα είναι συνεπή με πρόσφατες μετα-αναλύσεις προοπτικών μελετών που βρήκαν ότι η πρόσληψη τόσο νωπού κόκκινου κρέατος όσο και αίμης από κρέας συνδέεται με σημαντικά αυξημένο κίνδυνο καρκίνου του παχέος εντέρου.37,40  Με βάση εν μέρει αυτές τις γραμμές στοιχείων, το 2011 η ομάδα εμπειρογνωμόνων από το World Cancer Research Fund αξιολόγησε 749 δημοσιεύσεις για τον καρκίνο του παχέος εντέρου και κατέληξε στο συμπέρασμα ότι υπάρχουν πειστικές αποδείξεις ότι το νωπό και μεταποιημένο κόκκινο κρέας αποτελεί αιτία του καρκίνου του παχέος εντέρου.41 Επιπλέον, μια πιο πρόσφατη προοπτική μελέτη με πάνω από 2,24 εκατομμύρια άντρες και γυναίκες βρήκε ότι σε σύγκριση με τους συμμετέχοντες που κατανάλωναν λιγότερο από 1 μερίδα την εβδομάδα, η κατανάλωση 2 ή περισσότερων μερίδων κρέατος αύξανε σημαντικά τον κίνδυνο καρκίνου του παχέος εντέρου.42

Η ΜΕΛΕΤΗ ΤΗΣ ΚΙΝΑΣ

Στη Μελέτη της Κίνας η πρόσληψη ζωικής πρωτεΐνης ήταν πολύ στενά συνδεδεμένη με πολλούς ευνοϊκούς κοινωνικοοικονομικούς παράγοντες, με το εισόδημα των νοικοκυριών να εξηγεί μεταξύ 60% και 80% της διακύμανσης της πρόσληψης μεταξύ των κομητειών. Η πρόσληψη ζωικών τροφών συσχετιζόταν επίσης με άλλους ευνοϊκούς κοινωνικοοικονομικούς παράγοντες, συμπεριλαμβανομένης της πρόσβασης σε γιατρούς και νοσοκομεία για προγεννητική διαβούλευση και γεννήσεις παιδιών, του εμβολιασμού  της αποφυγής της πείνας, της ιδιοκτησία ψυγείου, τουαλέτας και της ικανότητα διαβάσματος, πολλοί από τους οποίους συνδέονταν σε κάποιο βαθμό με χαμηλότερο κίνδυνο θνησιμότητας.43 Μεταξύ του νεότερου πληθυσμού που εξετάστηκε στη Μελέτη της Κίνας ΙΙ, η πρόσληψη ζωικών τροφών ήταν σημαντικός προγνωστικός παράγοντας αυξημένου κινδύνου, και οι φυτικές τροφές μειωμένου κινδύνου θνησιμότητας κάθε αιτιολογίας, παρά το γεγονός ότι η σημαντική αντίστροφη σχέση μεταξύ της θνησιμότητας και του εισοδήματος των νοικοκυριών θα μεροληπτούσε αυτά τα αποτελέσματα προς την αντίθετη κατεύθυνση (Πίνακες 2, 3).43 Αυτό μοιάζει με τις παρατηρήσεις του Dr. Campbell στις Φιλιππίνες, όπου τα παιδιά από τις πλουσιότερες οικογένειες που κατανάλωναν διατροφή πλούσια σε ζωικές τροφές είχαν περισσότερες πιθανότητες να αναπτύξουν καρκίνο του ήπατος.31 

Πίνακας 2.
Σημαντικοί προγνωστικοί παράγοντες της συνολικής θνησιμότητας στα πρώτα στοιχεία από τη Μελέτη της Κίνας ΙΙ, ηλικίες 0-4

Πίνακας 3.
Σημαντικοί προγνωστικοί παράγοντες της συνολικής θνησιμότητας στα πρώτα στοιχεία από τη Μελέτη της Κίνας ΙΙ, ηλικίες 5-14

Προοπτικές μελέτες που έλεγξαν για κοινωνικοοικονομικούς παράγοντες διαπίστωσαν ότι οι φυτικά βασισμένες διατροφικές συνήθειες σχετίζονται με μειωμένο κίνδυνο θνησιμότητας κάθε αιτιολογίας.27,44,45,46 Επιπλέον, έχει καθιερωθεί από στοιχεία από πάνω από 100 τυχαιοποιημένες ελεγχόμενες δοκιμές ότι η μείωση της LDL χοληστερόλης μειώνει σημαντικά τον κίνδυνο θνησιμότητας κάθε αιτιολογίας, ακόμα και σε άτομα που έχουν ήδη πολύ χαμηλές συγκεντρώσεις της LDL χοληστερόλης, παρόμοιες με αυτή που παρατηρήθηκαν στην αγροτική Κίνα.12,47 Η συντριπτική πλειοψηφία της απότομης αύξησης της θνησιμότητας λόγω στεφανιαίας νόσου στο Πεκίνο μεταξύ του 1984 και του 1999 έχει αποδοθεί στη σημαντική αύξηση της χοληστερόλης ορού, η οποία οφείλεται σε μεγάλο βαθμό στην πενταπλάσια αύξηση στην πρόσληψη κόκκινου κρέατος και αυγών, καθώς και στη μείωση της πρόσληψης φρούτων και λαχανικών. Χωρίς βελτιώσεις στις ιατρικές παρεμβάσεις η αύξηση των θανάτων θα ήταν σημαντικά υψηλότερη.48
Η ζωική πρωτεΐνη συσχετιζόταν με αυξημένα κυκλοφορούντα οιστρογόνα στη Μελέτη της Κίνας και έχει συσχετιστεί με υψηλότερο κίνδυνο πρώιμης εμμηναρχής σε πολυάριθμες μελέτες που περιελάμβαναν μία κοόρτη κοριτσιών που γεννήθηκαν κατά τη διάρκεια της δεκαετίας του 1930 και του 1940, πριν από την ευρεία κατανάλωση «ζώων με ορμόνες».31,49,50,51

Επιπλέον, η ομάδα εμπειρογνωμόνων από το World Cancer Research Fund κατέληξε στο συμπέρασμα, το 2011, ότι υπάρχουν πειστικά στοιχεία ότι οι φυτικές ίνες προστατεύουν από τον καρκίνο του παχέος εντέρου, κάτι που είναι σύμφωνο με τα ευρήματα από τη Μελέτη της Κίνας.41
Πολλά από τα ευρήματα ο Δρ Campbell σε σχέση με τη φυτικά βασισμένη διατροφή και τον κίνδυνο χρόνιων ασθενειών στην Κίνα συνάδουν με πολύ παλαιότερες μελέτες από την Κίνα και τον υπόλοιπο κόσμο. Για παράδειγμα, ο Williams επανεξέτασε την ιατρική βιβλιογραφία και τις τεκμηριώσεις για τον καρκίνο από όλο τον κόσμο το 1908, πολύ πριν την ευρεία χρήση των εντατικών γεωργικών πρακτικών, βρίσκοντας ισχυρά στοιχεία για συσχέτιση μεταξύ φυτικά βασισμένων διατροφικών συνηθειών, εξαιρετικής μακροζωίας και πολύ χαμηλών ποσοστών καρκίνου. Ο Williams τεκμηρίωσε επίσης ότι σε σύγκριση με τις λιγότερο εύπορες περιοχές της Ασίας, που επιβίωναν με φυτικά βασισμένη διατροφή, ο καρκίνος ήταν σχετικά συχνός στις εύπορες περιοχές της Κίνας που μπορούσαν να αντέξουν οικονομικά ζωικές τροφές σε συχνή βάση. Επιβεβαίωσε ότι:53

…ο καρκίνος είναι σχετικά ασυνήθιστος σε εκείνα τα μέρη της Κίνας όπου το μεγαλύτερο μέρος των ανθρώπων ακολουθούν σχεδόν αποκλειστικά φυτοφαγική διατροφή, όντας πολύ φτωχοί για να αγοράσουν οποιαδήποτε από τις διάφορες τροφές σάρκας που χρησιμοποιούνται για μαγειρικούς σκοπούς.

Σύμφωνα με τα ευρήματα του Williams για τον καρκίνο, ο Snapper διαπίστωσε ένα παρόμοιο φαινόμενο για την αγγειακή νόσο. Επιβεβαίωσε ότι:54

Το 1940, επιβεβαίωσα τα αποτελέσματα του De Langen… με την παρατήρηση ότι στη Βόρεια Κίνα, η στεφανιαία νόσος, οι χολόλιθοι χοληστερόλης και η θρόμβωση ήταν σχεδόν ανύπαρκτα μεταξύ των φτωχότερων τάξεων. Ακολουθούσαν διατροφή δημητριακών-λαχανικών αποτελούμενη από ψωμί ψημένο από κίτρινο καλαμπόκι, κεχρί, αλεύρι σόγιας και λαχανικά σοταρισμένα σε φυστικέλαιο και σησαμέλαιο. Δεδομένου ότι η χοληστερόλη είναι παρούσα μόνο στα ζωικά τρόφιμα, η περιεκτικότητά τους σε χοληστερόλη ορού ήταν συχνά στην περιοχή των 100 mg. Τα ευρήματα αυτά παραλληλίζονται με την παρατήρηση του De Langen ότι η στεφανιαία νόσος ήταν συχνή μεταξύ των Κινέζων που είχαν μεταναστεύσει στις Ολλανδικές Ανατολικές Ινδίες και ακολουθούσαν την υψηλή σε λιπαρά διατροφή των Ευρωπαίων άποικων.

ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑ

Η αδιαφορία για την πλειονότητα των στοιχείων που ευνοούν μια φυτικά βασισμένη διατροφή, χαμηλή σε κορεσμένα λιπαρά, η οποία συνιστάται από σχεδόν κάθε σεβαστή υγειονομική αρχή σε όλο τον κόσμο μπορεί να οδηγήσει σε παράλογες συνέπειες και μια χαμένη ευκαιρία για υγιή μακροζωία.
Πηγή:  http://farfighter.wordpress.com/http://farfighter.wordpress.com/2013/05/06/%CF%86%CF%85%CF%84%CE%BF%CF%86%CE%B1%CE%B3%CE%B9%CE%BA%CE%AE-%CE%B4%CE%B9%CE%B1%CF%84%CF%81%CE%BF%CF%86%CE%AE-%CE%BA%CE%B1%CE%B9-%CF%85%CE%B3%CE%B9%CE%AE%CF%82-%CE%BC%CE%B1%CE%BA%CF%81%CE%BF%CE%B6/

Δεν είμαστε παμφάγοι

Ο μύθος των ‘παμφάγων ανθρώπων’ βασίζεται στις ‘παρατηρήσεις’ ότι οι άνθρωποι γενικά τρώνε και φυτά και κρέας – δεν βασίζεται σε επιστημονικά και βιολογικά δεδομένα. Κρίνοντας βάσει ανατομικής σχεδίασης, και όχι βάσει διατροφικών συνηθειών και παραδόσεων, οι άνθρωποι είναι εκ φύσεως φρουτοφάγοι ( ο φρουτοφάγος είναι ένα είδος φυτοφάγου που είναι σχεδιασμένος να τρώει και να χωνεύει κυρίως φρούτα και χόρτα).

Όλα τα πρωτεύοντα θηλαστικά είναι φρουτοφάγα εκ φύσεως. Ναι, μερικές φορές τρώνε κρέας, αλλά αυτό δεν αποδεικνύει τίποτα. Τα ελάφια, οι ιπποπόταμοι και τα άλογα τρώνε κρέας, επίσης, μερικές φορές, και οι γάτες τρώνε φυτικές τροφές, αλλά θα ήταν ανόητο να τα αποκαλέσετε παμφάγα. Επιπλέον, σύμφωνα με μια ανάλυση του σμάλτου των δοντιών από απολιθωμένα δόντια των προγόνων μας, φαίνεται ότι οι περισσότεροι από αυτούς είχαν ως επί το πλείστον φρουτοφαγική διατροφή (άμυλο, φρούτα), ενώ το κρέας ήταν μόνο ένα μικρό μέρος της διατροφής τους, και στις αρχές οι πρόγονοί μας δεν είχαν την δυνατότητα τα αναμασούν σκληρά τρόφιμα όπως το κρέας, έτσι έτρωγαν κυρίως μαλακά φρούτα.

http://www.ncbi.nlm.nih.gov/pmc/articles/PMC17605

Τα φυσικά είναι κατά βάση σαρκοφάγα που είναι επίσης προσαρμοσμένα ώστε να τρώνε και φυτά. Θα περίμενε κανείς ένα παμφάγο ζώο να δείξει ανατομικά χαρακτηριστικά που να το εξοπλίζουν ώστε να τρώει τόσο ζωικά όσο και φυτικά τρόφιμα. Σύμφωνα με την εξελικτική θεωρία, η δομή του εντέρου ενός σαρκοφάγου είναι πιο πρωτόγονη από αυτή των προσαρμογών του φυτοφάγου. Συνεπώς, ένα παμφάγο ζώο θα μπορούσε να αναμένεται να είναι ένα σαρκοφάγο που παρουσιάζει κάποιες προσαρμογές στον γαστρεντερικό σωλήνα που του επιτρέπουν και την χορτοφαγική διατροφή.

Τα παμφάγα έχουν ένα εντερικό σωλήνα 4 με φορές το σωματικό τους μήκος των σαρκοφάγων είναι περίπου 3 ως 6 φορές ίσο με το μήκος του σώματος τους. Ο εντερικός σωλήνας των ανθρώπων είναι 10 με 11 φορές το μήκος του σώματος τους, ως εκ τούτου οι άνθρωποι δεν γίνεται να είναι σαρκοφάγα ή παμφάγα.

Με άλλα λόγια, ένα πλάσμα πρέπει πρώτα να είναι από φυσικού του σαρκοφάγο για να γίνει παμφάγο, μετά από πολλά χρόνια εξέλιξης. Ένα φυσικό χορτοφάγο ζώο δεν μπορεί ‘μαγικά’ να μετατραπεί σε παμφάγο ζώο, ανεξάρτητα με το τι μπορεί να προυπάρξει. Αυτό και μόνο το γεγονός είναι αρκετό για να ακυρώσει την ‘θεωρία των σαρκοφάγων’ ότι οι ανθρωποι είναι παμφάγα ζώα.

Έχουμε πολλαπλά αντίγραφα ενός γονιδίου, που ονομάζεται Αμυλάση 1 (ή AMY1), που βρέθηκαν στο ανθρώπινο DNA, το οποίο σχεδιάστηκε εξελικτικά για την πέψη κονδύλων (άμυλου όπως οι πατάτες). Το ένζυμο ptyalin, μια μορφή της αμυλάσης, βρίσκεται επίσης στο σάλιο μας, και στο σάλιο των άλλων φρουτοφάγων ζώων, που αποδεικνύει ότι έχουν σχεδιαστεί για να τρώτε υδατάνθρακες. Το γονίδιο της αμυλάσης των σιελογόνων αδένωνΤο γονίδιο της αμυλάσης σιέλου έχει υποστεί επανάληψη κατά τη διάρκεια της εξέλιξης, και μελέτες υβριδισμού του DNA δείχνουν ότι πολλά άτομα έχουν πολλαπλές διαδοχικές επαναλήψεις του γονιδίου. Ο αριθμός των αντιγράφων του γονιδίου συσχετίζεται με τα επίπεδα της σιελικής αμυλάσης, όπως μετρήθηκε με δοκιμασίες κηλίδος πρωτεΐνης χρησιμοποιώντας αντισώματα για την ανθρώπινη αμυλάση. Ο αριθμός των αντιγραμμένων γονιδίων συνδέεται με την προφανή εξελικτική έκθεση σε υψηλής περιεκτικότητας σε άμυλο διατροφή. Για παράδειγμα, ένας Ιάπωνας έχει 14 αντίγραφα του γονιδίου αμυλάσης (ένα αλληλόμορφο με 10 αντίγραφα και ένα δεύτερο αλληλόμορφο με 4 αντίγραφα). Η ιαπωνική διατροφή περιελάμβανε βάσει παραδόσεων μεγάλες ποσότητες άμυλου ρυζιού. Αντίθετα, ένα άτομο από την Μπιάκα έχει 6 αντίγραφα (3 αντίγραφα για κάθε αλληλόμορφο). Οι Μπιάκα είναι κυνηγοί και τροφοσυλλέκτες των τροπικών δασών που βάσει παραδόσεων έκανε διατροφή χαμηλή σε άμυλο. Ο Πέρρυ και οι συνεργάτες του υπέθεσαν ότι η αύξηση του αριθμού των αντιγράφων του γονιδίου αμυλάσης των σιελογόνων αδένων μπορεί να ευθύνεται για την αυξημένου ικανότητα επιβίωσης, που συμπίπτει με την αλλαγή σε μια διατροφή αμυλούχα κατά την διάρκεια της ανθρώπινης εξέλιξης.

«Η αθηροσκλήρωση επηρεάζει μόνο τα φυτοφάγα. Οι σκύλοι, οι γάτες, οι τίγρεις, τα λιοντάρια μπορεί να είναι κορεσμένα από το λίπος και την χοληστερόλη και οι αθηροσκληρωτικές πλάκες δεν αναπτύσσονται».

http://www.ncbi.nlm.nih.gov/pmc/articles/PMC1312295

Ακόμα πιστεύετε ότι είστε ένα φυσικό παμφάγο; Προσπαθήστε να τρώτε μόνο ωμό κρέας (χωρίς μπαχαρικά και καρυκεύματα, όπως κάνουν και τα αληθινά παμφάγα ) για τουλάχιστον 2 μήνες και να δούμε αν μπορείτε να το αφομοιώσει και να μην γίνετε πολύ, πολύ άρρωστος. Ένα αληθινό παμφάγο ζώο μπορεί να ζήσει με μία εξ ολοκλήρου βασισμένη στα φυτά διατροφή ή σε μια εξ ολοκλήρου βασισμένη στο κρέας διατροφή (χωρίς την λήψη συμπληρωμάτων) και να είναι υγιής. Τα αληθινά παμφάγα (αλλά και τα σαρκοφάγα) μπορούν να παράγουν της δικά τους βιταμίνη C. Οι άνθρωποι δεν μπορούν. Θα πεθάνουμε από σκορβούτο, αν προσπαθούσαμε να τρώμε κρέας μόνο στην διατροφή.

Ιστορία της Χορτοφαγίας

Χορτοφάγοι υπάρχουν στη Γη από τότε που υπάρχουν άνθρωποι.

Από την εποχή των τροφοσυλλεκτών υπάρχουν αποδείξεις για φυλές χορτοφάγων, επρόκειτο για ήρεμες κοινωνίες που δεν ασκούσαν βία και ζούσαν μόνο με ότι τους παρείχε η γη, αυτός είναι και ο λόγος που στη συνέχεια κατακτήθηκαν από φυλές κρεατοφάγων (μια πρώτη απόδειξη ότι το αίμα μεταλλάσει τους ανθρώπους και τους κάνει βίαιους).
Οι πρώτες γραπτές αναφορές για χορτοφάγους είναι από τον Όμηρο και από τον Ηρόδοτο που μιλάνε για τους λωτοφάγους μια φυλή στις ακτές τις βόρειας Αφρικής που ζούσε μόνο με λωτούς. Πολλοί αρχαίοι Έλληνες φιλόσοφοι ήταν χορτοφάγοι όπως ο Πυθαγόρας, ο Σωκράτης, ο Πλάτωνας κ.α.
Κατά το Ρωμαίο ποιητή Οβίδιο, ο Πυθαγόρας είχε πει”Εφ’ όσον συνεχίζει να είναι το άτομο άσπλαχνος καταστροφέας των κατώτερων ζωντανών όντων δεν θα γνωρίσει ποτέ υγεία ή ειρήνη. Για όσο κατασφάζουν οι άνθρωποι τα ζώα, θα σκοτώνουν ο ένας τον άλλο. Πράγματι, αυτός που σπέρνει το σπόρο της δολοφονίας και του πόνου δεν μπορεί να θερίσει χαρά και αγάπη”.
Μάλιστα μέχρι και τον 18ο αιώνα αποκαλούσαν τους χορτοφάγους Πυθαγόρειους.
Οι αρχαίοι Έλληνες πίστευαν ότι η χορτοφαγία δεν έκανε καλό μόνο στο σώμα αλλά και στο πνεύμα, την αποκαλούσαν  “αποχή εμψύχων”.Eνα από τα πιο ισχυρά κινήματα της εποχής ήταν ο Ορφισμός, οι Ορφικοί μιλούσαν για την αγάπη προς τα ζώα και πίστευαν ότι η παρακμή των ανθρώπων οφείλεται στην άσκηση βίας σε βάρος τους, πίστευαν επίσης ότι οι πρώτοι άνθρωποι δεν ήταν βίαιοι, ζούσαν με καρπούς και δεν χρειαζόταν να καλλιεργούν γιατί η γη από μονή της  παρείχε όση τροφή χρειάζονταν οι άνθρωποι και τα ζώα, αυτή η εποχή έχει καταγραφή ως η “Χρυσή Εποχή”.Πληροφορίες για την εποχή αυτή έχουμε  από τον Πλάτωνα ,τον Ησίοδο, τον Οβίδιο και άλλους.
Ο φιλόσοφος και ποιητής Εμπεδοκλής ο Ακραγαντινός μιλάει στους στίχους του για την μετενσάρκωση και για αλυτρωτική περιπλάνηση των ψυχών όσων αφαιρούν ζωές ανθρώπων η ζώων . Ιστορικές καταγραφές χορτοφαγίας στην Ασία υπάρχουν από όταν δημιουργήθηκαν οι θρησκείες του Ινδουισμού και του Βουδισμού, που διδάσκουν την μη χρήση βίας ανάμεσα σε ανθρώπους αλλά και προς τα ζώα. Πολλοί από τους πρώτους Χριστιανούς ήταν χορτοφάγοι, υπάρχουν μάλιστα γραπτά πρωτοχριστιανικών εκκλησιών που αναφέρουν ότι όλοι οι μαθητές του Χριστού ήταν χορτοφάγοι.
Στο Μεσαίωνα δεν υπάρχουν αναφορές για σημαντικά χορτοφαγικά κινήματα, μόνο  μοναχοί και ασκητές ήταν συνήθως χορτοφάγοι, έτρωγαν όμως ψάρια μιας που τα είχε ευλογήσει και είχε φάει και ο Ιησούς .
Την εποχή της αναγέννησης δημιουργείται η ιδέα της χορτοφαγίας ως προς την ηθική συμπεριφορά απέναντι στα ζώα.
Ένας από τους πιο σημαντικούς χορτοφάγους της εποχής ήταν ο Λεονάρντο Ντα Βίντσι.
Το 1847 δημιουργείται η πρώτη επίσημη χορτοφαγική κοινότητα στο Ramsgate της Βρετανίας εκεί ορίζεται ο χορτοφάγος ως άτομο που αρνείται την κατανάλωση σάρκας οποιουδήποτε είδους.
Η χορτοφαγία στο 19ο αιώνα συνδέθηκε με πολλές κινήσεις πολιτιστικής μεταρρύθμισης, πολλές φεμινίστριες, κατά τα τέλη του αιώνα ήταν χορτοφάγοι. Το χορτοφαγικό κίνημα άρχισε να γιγαντώνεται το 1960 και απογειώθηκε μετά το 1975 με την έκδοση του βιβλίου η  «Απελευθέρωση των ζώων» του Πίτερ Σίνγκερ, που χαρακτηρίστηκε ως “η βίβλος της χορτοφαγίας”.
Στις μέρες μας υπάρχουν χορτοφαγικές οργανώσεις σχεδόν σε όλες τις χώρες του κόσμου, οι χώρες που δημιούργησαν τις πρώτες έχουν μέχρι και σήμερα τους περισσότερους χορτοφάγους.
Στην χρονολογικά ταξινομημένη  λίστα βλέπουμε ποιες είναι αυτές οι χώρες.
1847 – Ηνωμένο Βασίλειο
1850 – Ηνωμένες Πολιτείες της Αμερικής
1867 – Γερμανία
1880 – Γαλλία
1886 – Αυστραλία
1889 – Ινδία
1890 – Ιρλανδία
1893 – Ελβετία
1894 – Κάτω Χώρες
1895 – Σουηδία
1896 – Δανία
1896 – Ουγγαρία
1899 – Βέλγιο
1900 – Αυστρία
Η Διεθνής Ένωση Χορτοφαγίας (International Vegetarian Union), μια ένωση όλων των εθνικών κοινωνιών, ιδρύθηκε το 1908.
Η παγκόσμια ημέρα χορτοφαγίας καθιερώθηκε σε διεθνή κλίμακα το 1994, επ’ ευκαιρία της 50ης επετείου από την ίδρυση της «Εταιρείας Χορτοφαγίας».
Την 1 η Νοεμβρίου του 1944 ο Άγγλος Ντόναλντ Γουότσον, ο επονομαζόμενος και “πατέρας της χορτοφαγίας” ίδρυσε την «Εταιρεία Χορτοφαγίας» για να ευαισθητοποιήσει το κοινό της πατρίδας του για τον υγιεινό τρόπο ζωής, χωρίς ζωικά προϊόντα.
Το ποσοστό χορτοφάγων διαφέρει ανά χώρα, με τους περισσότερους να βρίσκονται στην Ινδία .

www.greenchef.gr

Οι Πυθαγόρειοι

Η χορτοφαγική κουζίνα είναι πλούσια σε δημητριακά, λαχανικά και φρούτα

Χορτοφάγοι στην Ευρώπη ακόμα και μετά τα αρχαία χρόνια ονομάζονταν «Πυθαγόρειοι» λόγω του μαθηματικού και φιλοσόφου Πυθαγόρα, ο οποίος μαζί με τους ακολούθους του απείχε από το κρέας κατά τον 6ο αιώνα πΧ.
Μία αναφορά στο «Δειπνοσοφισταί» που συνδέεται με το φιλόσοφο του 6ου αιώνα Εμπεδοκλή, προτείνει ότι οι Πυθαγόρειοι πιθανόν να επινόησαν εναλλακτικές λύσεις για τις θυσίες ζώων, μέσω κατασκευής ομοιωμάτων ζώων από φυτικές ύλες.
Αυτοί οι άνθρωποι ακολουθούσαν χορτοφάγο διατροφή για θρεπτικούς λόγους, για να κρατήσουν τις τέσσερις ιδιοσυγκρασίες του σώματος σε ισορροπία και για λόγους ηθικής. Κατά το Ρωμαίο ποιητή Οβίδιο, ο Πυθαγόρας είχε πει: «Εφ' όσον συνεχίζει να είναι το άτομο άσπλαχνος καταστροφέας των κατώτερων ζωντανών όντων δεν θα γνωρίσει ποτέ υγεία ή ειρήνη. Για όσο κατασφάζουν οι άνθρωποι τα ζώα, θα σκοτώνουν ο ένας τον άλλο. Πράγματι, αυτός που σπέρνει το σπόρο της δολοφονίας και του πόνου δεν μπορεί να θερίσει χαρά και αγάπη.» Ο Πυθαγόρας απέφευγε επίσης την κατανάλωση οσπρίων, θεωρώντας ότι επηρεάζουν την σκέψη.

Ινδία/Ασία

Η χορτοφαγία υπήρξε συνηθισμένη στην Ινδική ήπειρο, για πνευματικούς λόγους, όπως της Αχίμσα, (ahimsa, πολιτική της μη βίας), για να αποφευχθούν οι πειρασμοί (καθώς το κρέας θεωρούνταν πειρασμός), οι αρνητικές καρμικές επιρροές, αλλά και για οικονομικούς λόγους.
Περίπου το 30% των Ινδουιστών είναι χορτοφάγοι. Ενώ η χορτοφαγία δεν είναι ένα δόγμα ή μια απαίτηση, συστήνεται ως σατβικός (sattwic, καθαρτικός) τρόπος ζωής.
Ο Ζαϊνισμός επιβάλει σε όλους τους ακόλουθούς του να είναι χορτοφάγοι. Η πρώτη αρχή σε Βουδιστικούς μοναστικούς και λαϊκούς κανόνες, κοινή σε όλες τις βουδιστικές παραδόσεις, είναι να μην αφαιρούν ζωή. Αυτό συνήθως συμπεριλαμβάνει κάθε ζωική μορφή. Αν και πολλοί λαϊκοί βουδιστές τρώνε κρέας, η χορτοφαγία θεωρείται πολύ σεβαστή. Μια μειονότητα μουσουλμάνων επίσης ακολουθούν (χαλάλ) χορτοφαγία.
Τα αρχαιότερα βεδικά κείμενα υποστηρίζουν μια χορτοφαγική δίαιτα. Η κοσμική λογοτεχνία «Τιρούκουναλ» (Tirukural) από την Ταμίλ Ναντού της Ινδίας, γραμμένο πριν πάνω από 2000 χρόνια, έχει διάφορα σημεία που πιστοποιούν τις αρετές της χορτοφάγου διατροφής.

Σύγχρονη εποχή

Το 1847, η πρώτη χορτοφαγική κοινότητα στο Ράμσγκεϊτ (Ramsgate) της Αγγλίας όρισε τον «χορτοφάγο» ως άτομο που αρνείται την κατανάλωση σάρκας οποιουδήποτε είδους. Η χορτοφαγία στο 19ο αιώνα συνδέθηκε με πολλές κινήσεις πολιτιστικής μεταρρύθμισης, όπως την Μετριοπάθεια και Αντιζωοτομία. Πολλές «Καινούργιες Γυναίκες», φεμινίστριες, κατά τα τέλη του αιώνα ήταν χορτοφάγοι.
Οι Αντβεντιστές της Έβδομης Μέρας και οι Ρασταφάρι, δόγματα που ιδρύθηκαν κατά τον 19ο και 20ο αιώνα, ακολουθούν επίσης την χορτοφαγία. Η αμφισβητούμενη ένωση «Αφρικανών Εβραίων Ισραηλιτών» ακολουθεί ένα είδος αυστηρής χορτοφαγίας που αποκλείει επίσης το οινόπνευμα (εκτός από το δικό τους κρασί) και όλες τις μορφές φαρμάκων.

Πρόσφατες τάσεις

Τυπική ποικιλία λαχανικών

Οι Ινδοί χορτοφάγοι, κυρίως χορτοφάγοι που επιτρέπουν τα γαλακτοκομικά, υπολογίζεται να αποτελούν περισσότερο από το 70% των χορτοφάγων παγκοσμίως και περίπου το 20% με 40% του ινδικού πληθυσμού. Οι περισσότερες ασιατικές χώρες είχαν μια κυρίως χορτοφάγο διατροφή μέχρι πριν λίγες δεκαετίες, όταν η αυξανόμενη εκβιομηχάνιση και βελτίωση των οικονομιών τους άλλαξαν την κατάσταση. Διάφορες μελέτες έχουν δείξει ότι κατά τη διάρκεια των τελευταίων δεκαετιών, έχουν υπάρξει μεγάλες αυξήσεις στις καρδιακές παθήσεις, τους διάφορους καρκίνους και στους άνδρες και τις γυναίκες. Μελέτες στην Ιαπωνία, εντούτοις, έχουν διαπιστώσει ότι η αυξανόμενη κατανάλωση γάλακτος, κρέατος και ψαριών συνέπεσε με μια μείωση σε εγκεφαλοαγγειακές παθήσεις (μία από τις κύριες αιτίες θανάτου) και σε μείωση της θνησιμότητας καρδιακών προσβολών. Διαφορετικές απόψεις έχουν συνδέσει αυτές τις αντιπαραβαλλόμενες τάσεις με την υιοθέτηση μιας όλο και περισσότερο πλούσιας σε λίπη, βασισμένης στο κρέας δυτικής διατροφής.
Έρευνες στις Ηνωμένες Πολιτείες έχουν καταλήξει ότι κατά προσέγγιση το 1% έως 2.8% των ενηλίκων δεν τρώνε κρέας, πουλερικά και ψάρια.
Το 2002, η Αντιπροσωπεία Προτύπων Βρετανικών Τροφίμων (UK Food Standards Agency) εξέθεσε ότι το 5% των ερωτηθέντων αυτοπροσδιορίστηκαν χορτοφάγοι ή αυστηροί χορτοφάγοι. Από εκείνο το 5%, περίπου το 10% κατανάλωνε το άσπρο κρέας, σχεδόν οι μισοί κατανάλωναν ψάρι και το 95% χρησιμοποιούσε γαλακτοκομικά προϊόντα. Βασιζόμενοι σε αυτούς τους αριθμούς, οι αυστηροί χορτοφάγοι είναι περίπου το 0.25% ή λιγότερο του βρετανικού πληθυσμού.

wikipedia

Χορτοφαγία στην Αρχαία Ελλάδα

Η ελευσινιακή τριάδα : ο Τληπόλεμος λαμβάνει ως δώρο ένα στάχυ από τη θεά Δήμητρα, ενώ η Περσεφόνη τον ευλογεί, ανάγλυφο του 5ου αιώνα π.Χ., Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο της Αθήνας.

Ο ορφισμός και ο πυθαγορισμός, δύο αρχαιοελληνικά θρησκευτικά ρεύματα, πρότειναν ένα διαφοροποιημένο τρόπο ζωής, βασισμένο στην αγνότητα και την κάθαρση - στην πραγματικότητα πρόκειται για μία μορφή άσκησης. Στο πλαίσιο αυτό η χορτοφαγία αποτελεί κεντρικό σημείο στην ιδεολογία του ορφισμού, καθώς και σε μερικές από τις παραλλαγές του πυθαγορισμού.
Ο Εμπεδοκλής τον 5ο αιώνα π.Χ. πλαισιώνει τη χορτοφαγία στην πεποίθηση της μετεμψύχωσης: ποιος μπορεί να εγγυηθεί ότι ένα ζώο που θανατώνεται δεν αποτελεί το καταφύγιο μιας ανθρώπινης ψυχής; Οφείλουμε να παρατηρήσουμε, ωστόσο, πως ο Εμπεδοκλής, αν ήθελε να είναι συνεπής με την ίδια του τη λογική, θα έπρεπε να αρνείται επίσης να καταναλώνει και φυτά για τον ίδιο λόγο.^[97] Η χορτοφαγία πιθανώς επίσης εκπορεύεται από την απέχθεια προς τη θανάτωση ζωντανών οργανισμών, καθώς ο ορφισμός δίδασκε την αποχή από αιματοχυσίες.^[98]
Η διδασκαλία του Πυθαγόρα τον 4ο αιώνα π.Χ. είναι ακόμη δυσκολότερο να οριοθετηθεί με ακρίβεια. Οι ποιητές της Μέσης Κωμωδίας, όπως ο Άλεξις ή ο Αριστοφών, περιγράφουν τους πυθαγόρειους ως αυστηρά χορτοφάγους: μάλιστα ορισμένοι περιορίζονταν μονάχα στην κατανάλωση ψωμιού και νερού. Ωστόσο, άλλα ρεύματα περιορίζονταν στην απαγόρευση συγκεκριμένων φυτικών τροφών όπως τα κουκιά ^[99] ή ιερών ζώων όπως ο λευκός κόκκορας ή ακόμη συγκεκριμένων σημείων του σώματος των ζώων. Τέλος, ακόμη και οι οπαδοί της χορτοφαγίας σε συγκεκριμένες θρησκευτικές περιστάσεις κατανάλωναν θυσιασμένα ζώα, κατά την άσκηση των θρησκευτικών τους καθηκόντων.^[100]
Η χορτοφαγία και η ιδέα της αγνότητας παρέμειναν στενά συνδεδεμένες και ορισμένες φορές συνοδεύονταν κι από την αποχή από τη σεξουαλική πράξη. Στο έργο του «Περί σαρκοφαγίας» ο Πλούταρχος (1ος - 2ος αιώνας μ.Χ.) αναβιώνει την αντίληψη πως η αιματοχυσία αποτελεί βάρβαρη πράξη και ζητά από τον άνθρωπο που καταναλώνει σάρκα να δικαιολογήσει την προτίμησή του.^[101]
Ο νεοπλατονικός Πορφύριος από την Τύρο (3ος αιώνας), στο έργο του «De abstinentia ab esu animalium» συνδέει τη χορτοφαγία με τα κρητικά μυστήρια και παρέχει έναν κατάλογο με διάσημους χορτοφάγους του παρελθόντος, ξεκινώντας από τον Επιμενίδη. Για εκείνον, είναι ο ήρωας Τριπτόλεμος, που δέχτηκε από το θεά Δήμητρα ένα στάχυ ως δώρο, εκείνος που εισήγαγε τη χορτοφαγία. Οι τρεις εντολές του ήταν: «Τίμα τους γονείς σου», «Τίμα τους θεούς με καρπούς» και «Δείξε οίκτο στα ζώα».^[102]