Δώστε τέλος στην υποκρισία!

Όχι, αυτό το γλυκό χαμογελαστό γουρουνάκι δεν ήθελε να πεθάνει μόνο και μόνο για να σας ταΐσει!
Σας εκλιπαρώ, αν τρώτε κρέας, μην μου πείτε:
-Για τις ανησυχίες σας για το περιβαλλον και το πως σώζετε την Γη με την οδήγηση του ποδηλατου σας
-Πόσο αγαπάτε τα ζώα και δεν το αντεχετε όταν κάποιον είναι αγενής και κακός προς τον σκύλο του
-Πόσο αγαπάτε την Φύση και μισείτε αυτούς που πετάνε σε αυτή σκουπίδια.

Δεν αντέχεται τόση ειρωνεία.

Ειλικρινά, πρέπει να είστε τυφλοί για να μην την βλέπετε!

Υ.Γ.:..... αυτό είναι το ίδιο γουρούνι

-Ανώνυμος

Φριχτές εικόνες σφαγείων στην Αγγλία

Σκέφτεστε πώς θα μπορούσε κάποιος να κάνει αυτή τη φρικτή δουλειά;

Αν καταναλώνετε ζωικά προϊόντα ΕΣΕΊΣ οι ιδιοι πληρώνετε μισθό του. Δεν θα γινόταν καμία δολοφονία χωρίς εσάς.

Αυτά είναι τα βασανιστήρια που υποστηρίζετε κάθε φορά που καταναλώνετε ζωικά προϊόντα: http://youtu.be/CxdQKvp-S0Q Ναι, αυτό είναι το βίντεο που απαθανατίζει σπαρακτική αυτή σκηνή (βλ. 2:21)

Πηγή: Changing the definition of murder to include animals

Βράζονται και γδέρνονται ζωντανά!

Στόχος: Η Επιτροπή Μέριμνας Ζώων της Φάρμας του DEFRA κ' το Κέντρο Πληροφοριών για την Καλή Διαβίωση των Ζώων του USDA
Χορηγία: Vic Bostock

Βράζονται και γδέρνονται ζωντανά; Αν τρώτε κοτόπουλο, ζαμπόν, μπέικον ή μοσχάρι, τότε τρώτε πιθανώς ένα ζώο που έβραζε ή γδερνόταν ζωντανό, τουλάχιστον μία φορά την εβδομάδα. Σκανδαλωδώς, οι εργαζόμενοι των σφαγείων παραδέχονται ότι σκόπιμα χτυπάνε, στραγγαλίζουν, βράζουν, ή διαμελούν τα ζώντα ζώα. "Η γραμμή σφαγών σήμερα δεν σταματά με τίποτα. Ούτε για τραυματισμένους εργαζόμενους, ούτε για μολυσμένο κρέας και, λιγότερο από όλα, για τα άρρωστα ή με ειδικές ανάγκες ζώα. Λόγω των ραγδαίων ταχυτήτων της γραμμής, οι εργαζόμενοι συχνά αδυνατούν να αναισθητοποιήσουν ή εξαερώνουν τα ζώα επαρκώς, και, ως εκ τούτου, τα ζώα προχωρούν μέσω της διαδικασίας σφαγιασμού, πλήρως συνειδητά. Σύμφωνα με τα λόγια ενός εργαζομένου: "Αυτά τα γουρούνια φτάνουν μέχρι την δεξαμενή ζεματίσματος, μπαίνουν στο νερό και απλά αρχίζουν να ουρλιάζουν και να κλοτσάνε. Δεν είμαι σίγουρος αν τα γουρούνια καίγονται μέχρι θανάτου πριν από πνιγμό. Το νερό είναι θερμοκρασία 140. "Τα πουλερικά, σε αντίθεση με τα καταγεγραμμένα του Νόμου των Ανθρωπιστικών Σφαγείων (?), συνήθως έχουν τις αισθήσεις τους όταν βυθίζονται στη δεξαμενή ζεματίσματος. Μετά από μακροχρόνια έρευνα της κυβέρνησης, αποκαλύπτεται ότι μολυσμένο κρέας και πουλερικά βγαίνουν από σφαγεία επιθεωρημένα από την Ομοσπονδία. Αρχειοθετημένα έγγραφα μεγάλων εταιριών συσκευασμένων κρεάτων μιλάνε για κρέας μαριναρισμένο ώστε να καλυφθεί η μούχλα και η δυσοσμία. Οι εργαζόμενοι του εργοστασίου χάνουν τα μαλλιά, τα κανάλια των αυτιών, και τα δόντια τους στα προϊόντα που είναι εγκεκριμένα από την εγκατάσταση. Τα κοτόπουλα και το ζαμπόν βυθίζονται σε λουτρά χλώριου για την αφαίρεση της βλέννας και της οσμής, και η κόκκινη χρωστική προστίθεται στο βόειο κρέας για να φαίνεται φρέσκο."

Υπογράψτε κι εσείς κατά αυτής της βαρναυσότητας στο παρακάτω link: http://www.thepetitionsite.com/789/912/265/boiled-and-skinned-alive/?cid=FB_TAF

Ας σκεφτούμε όλες τις μητέρες του κόσμου

Αυτή την Ημέρα της Μητέρας (και όλο τον χρόνο), επεκτείνετε τη γιορτή στις μητέρες που χρησιμοποιούνται στη βιομηχανία τροφίμων.

Οι αγελάδες είναι ιδιαίτερα αφοσιωμένες στα μικρά τους και ο δεσμός που σχηματίζεται ανάμεσα σε μια μητέρα και μοσχάρι της, παραμένει για πολύ καιρό αφότου το μωρό έχει αναπτυχθεί στην ενηλικίωση. Ο διαχωρισμός τους προκαλεί τεράστια πίεση και διέγερση. Αν η μητέρα και το μοσχάρι χωρίζονται από ένα φράχτη, η μητέρα θα περιμένει για το μοσχαράκι της, ακόμα και μέσα από σκληρές συνθήκες, όπως έντονη ζέστη ή το κρύο, την πείνα και τη δίψα. Οι αγελάδες είναι γνωστό ότι έχουν ακόμα σπάσει φράχτες και περπατήσει χιλιόμετρα για να επανενωθούν με τα μοσχάρια που πωλήθηκαν σε δημοπρασία.

Κάποιος μπορεί να φανταστεί την τραυματική εμπειρία που μια αγελάδα γαλακτοπαραγωγής πρέπει να βιωνει όταν μοσχάρι της έχει αρπαχθεί από αυτην λίγο μετά τη γέννα. Είναι γνωστό στους αγρότες, αλλά σπάνια συζητείται ότι οι αγελάδες μητέρες συνεχίζουν μανιωδώς να καλούν και να αναζητούν τα μωρά τους για μέρες αφότου τα μοσχάρια έχουν πωληθεί σε φάρμα . Το γάλα της μητέρας και καλή άσκηση είναι ζωτικής σημασίας για την ανάπτυξη ενός ευτυχισμένου μοσχαριού. Σε ένα φυσικό περιβάλλον, ένα μοσχάρι θηλάζεται για έως και οκτώ μήνες. Σε ένα κτηνοτροφείο δεν παίρνουν μητρικό γάλα για πολύ περισσότερα από λίγες μέρες ή ώρες πριν το πάρουν για να δημοπρατηθεί ή να σφαχθεί για το μοσχαρίσιο του κρέας. Η γαλακτοκομική βιομηχανία εξαρτάται εξ ολοκλήρου από την εκμετάλλευση του συστήματος αναπαραγωγής των μητέρων. ~ Becomthevoice.com

Παρακαλώ σκεφτείτε όλες τις μητέρες για την Ημέρα της Μητέρας. Δεν υπάρχει καλύτερη καλύτερη μέρα για να εγκαταλείψετε τα γαλακτοκομικά.

~ Φωτογραφία του Hof Butenland

https://www.facebook.com/pages/The-True-Face-of-Dairy/422224324490704?ref=stream

Τι σχέση έχει το τυρί με τα κομμάτια στομαχιού ζώων?

Η Πυτιά είναι πηκτικό ένζυμο που χρησιμοποιείται στην πήξη γάλακτος για την παραγωγή τυριού.

Προέλευση-σύσταση-χρήση

Η παραδοσιακή πυτιά εμφανίζεται στο γαστρικό υγρό νεαρών ζώων (μοσχαριών, αρνιών, κατσικιών) στο τέταρτο στομάχι των μηρυκαστικών το λεγόμενο ήνυστρον. Παρασκευάζεται με εκχύλιση και συγκεκριμένα με διάλυμα χλωριούχου νατρίου των στομαχιών αυτών των ζώων, που εκτρέφονται αποκλειστικά με μητρικό γάλα. Το εκχύλισμα περιέχει διάφορα ένζυμα όπως χυμοσίνη, πεψίνη και άλλες πρωτεϊνάσες. Για να χρησιμοποιηθεί πρέπει να γίνει όξινη, έτσι ώστε να ενεργοποιηθεί το ένζυμο χυμοσίνη ή ρεννίνη αγγ. (rennet), στο οποίο οφείλεται και η πηκτική δύναμη. Η πηκτική δύναμη είναι τα μέρη του γάλακτος που πήζει ένα μέρος πυτιάς σε χρόνο 40 λεπτών και σε θερμοκρασία 35 βαθμών Κελσίου. Εκφράζεται συνήθως σε μορφή κλάσματος, στο οποίο αριθμητής είναι η μονάδα και παρονομαστής τα μέρη του γάλακτος που μπορεί να πήξει ένα μέρος πυτιάς στις παραπάνω συνθήκες. Αξίζει να σημειωθεί πως συχνά οι ορολογίες πυτιά και χυμοσίνη χρησιμοποιούνται με την ίδια σημασία. Με την προσθήκη πυτιάς στο γάλα παρατηρείται ο σχηματισμός ενός ορατού πήγματος, επειδή το φυσικό αυτό παρασκεύασμα ενζύμων υπό συγκεκριμένες συνθήκες π.χ. θερμοκρασία, διασπά την καζεΐνη (πρωτεΐνη) του γάλακτος και προκαλεί την πήξη του.

Υποκατάστατα και είδη πυτιάς

Τα τελευταία 50 χρόνια έχουν γίνει πολύ σημαντικά βήματα στην έρευνα για υποκατάστατα της πάστας πυτιάς. Η παραδοσιακή πάστα πυτιάς περιέχει κομμάτια στομαχιών ζώων αναμεμειγμένα με αλάτι και ξύδι. Περιέχει και άλλα ένζυμα όπως τις λιπάσες, που πιθανώς να παίζουν κάποιο ρόλο στην ωρίμανση γι αυτό και προσφέρει πιο πικάντικη γεύση. Όμως σε ορισμένες χώρες, όπως στην Ινδία και το Ισραήλ, στα πλαίσια μιας δίαιτας αυστηρά χορτοφαγικής, υπήρχε η άρνηση κατανάλωσης τυριών που είχαν παραχθεί από ζωική πυτιά. Οι μουσουλμάνοι επίσης απαγορεύεται να καταναλώνουν προϊόντα από χοιρινή πυτιά. Σήμερα υπάρχει στο εμπόριο φυτική πυτιά, που προέρχεται από τσουκνίδα, αγριαγκινάρα κ.ά. καθώς και μικροβιακή πυτιά που προέρχεται από διάφορα βακτήρια ή μύκητες. Συγκεκριμένα, αρκετά διαδεδομένες είναι οι πρωτεϊνάσες από αγριαγκινάρα για την παρασκευή πορτογαλικών τυριών, όπως το Serra da Estrela. Η πυτιά που κυκλοφορεί στο εμπόριο είναι α) σε υγρή μορφή, με πηκτική δύναμη 1 : 15.000 ή 1 : 20.000, β) σε παστίλιες, με πηκτική δύναμη 1 : 20.000 και γ) σε σκόνη, με πηκτική δύναμη 1 : 100.000.^[2]

Ιστορικά στοιχεία

Κάνοντας μια αναδρομή στην ιστορία της πυτιάς, μπορούμε να διαπιστώσουμε πως στην αρχαιότητα το γάλα το έπηζαν μέσα σε πήλινα χυτροειδή αγγεία, τους γαυλούς και ως ένζυμα χρησιμοποιούσαν πυτιά από στομάχι αρνιών, κατσικιών και λαγών αλλά επίσης και χυμό σύκων. Πρέπει να σημειωθεί ότι, ακόμα και αν η πρώτη παραγωγή άλλων προϊόντων γάλακτος ήταν τυχαία, από μια σειρά συμπτώσεων των ιδιοτήτων του γάλακτος, η χρήση πυτιάς από στομάχια μικρών ζώων ή φυτών (σύκα) για την παραγωγή τυριού ήταν σκόπιμη και μάλιστα αποτελεί μια από τις σημαντικότερες βιοτεχνολογικές ανακαλύψεις της ιστορίας της ανθρωπότητας.^[3]

Παραπομπές

1. ↑ Γ. Μπαμπινιώτης, Λεξικό της Νέας Ελληνικής Γλώσσας, Β’ Έκδοση, Κέντρο Λεξικολογίας ΕΠΕ, Αθήνα 2002, σελ. 1522-1523
2. ↑ Θωμάς Μπίντσης - Φώτης Παπαδήμας, Τυρί-Τεχνολογία γάλακτος-Τυροκομία-Παρουσίαση τυριών, εκδ. Ψύχαλου, σελ 92-92, 491
3. ↑ Θωμάς Μπίντσης - Φώτης Παπαδήμας ό.π. σελ.22-23

 http://el.wikipedia.org/wiki/%CE%A0%CF%85%CF%84%CE%B9%CE%AC